Brasserskade 238 • 2616 LA Delft • Kantine: 015 - 2132548 twitter facebook

slider DVC selectieslider rugnummersslider DVC Statafelslider clubhuis achter

Door: Edwin Dado, Voorzitter DVC Delft.

Geachte aanwezigen, beste collega-bestuurders van andere voetbalverenigingen, bestuurcollega’s, oud-bestuurders, leden van de Raad van Advies, ereleden, leden van de Club van Honderd, oud- en huidige sponsoren en overige genodigden, namens het bestuur van de Delftse Voetbalclub heet ik u allen van harte welkom op deze jubileumreceptie. We waarderen uw aanwezigheid ten zeerste. Zeker gezien in het licht dat een 110 jarig jubileum niet een gangbaar jubileum is voor een ieder die niet direct betrokken is bij de club. Het is in weze toch een feestje van de club zelf. In veel reacties op de uitnodigingen gaven genodigden aan dat een 110 jarig jubileum niet behoort tot wat men noemt het representatiebeleid van de vereniging, de instantie of het bedrijf waar men werkt. Dank u wel dat u wel de moeite heeft genomen om vanavond aanwezig te zijn. Het bestuur van DVC apprecieert dit enorm.

DVC 110 jaar!: daar valt veel over te zeggen. Het is vrij gangbaar om tijdens een jubileumtoespraak terug te blikken naar het verleden. Dit ga ik ook doen. Ik zal u overigens niet lastig vallen met de gehele geschiedenis van DVC. Ik heb me voorgenomen om een beeld schetsen van de maatschappelijke situatie tijdens de oprichting van DVC in 1908 en een vergelijk te maken met de maatschappelijke situatie anno 2018. Dit vergelijk geeft goed weer hoe DVC zich door de jaren heen heeft moeten aanpassen aan grote maatschappelijke veranderingen en de uitdagingen van vandaag en morgen.

Laat ik eens beginnen met een schets van de maatschappij in het oprichtingsjaar 1908. Het jaar 1908 is volgens de nieuwsarchieven niet een bijzonder jaar. De hoogtepunten in dat jaar waren het verzenden van een radiobericht over lange afstand vanaf de Eiffeltoren in Parijs, in New York staken naaisters voor de achturige werkdag en vrouwenkiesrecht, oprichting van Rotterdamse voetbalclub Feyenoord (wellicht wel het echte hoogtepunt voor een aantal aanwezigen onder ons) en de Hofpleinlijn tussen Rotterdam en Den Haag wordt in gebruik genomen.

Helaas waren er in die tijd ook grote spanningen tussen landen in Europa en in de periferie zichtbaar die leidden tot de Eerste Wereldoorlog in 1914. De periode tot aan de Eerste Wereldoorlog werd ook gekenmerkt als een periode van vernieuwing en vooruitgang, met grote maatschappelijke gevolgen. Mede veroorzaakt door de tweede industriële revolutie. De kolenwinning brengt de eerste gastarbeiders naar Nederland: mijnwerkers uit het Oostenrijkse Slovenië. De centralisatie van industrie in grote steden als gevolg hiervan leidde tot een situatie dat in 1910 ongeveer 70% van de Nederlandse bevolking in de steden woont. Hierdoor ontstond meer aandacht voor het verenigingsleven. Deze industrialisatie en verstedelijking leidden ook tot een driedeling binnen de maatschappij: de gegoede burgerij, de kleine burgerij en de volksklasse. In feite was deze driedeling de oorzaak van de oprichting van DVC. Een groep jongeren uit de zogenaamde Delftsche Nijverheid speelde in die tijd niet georganiseerd voetbal aan de Brasserskade. Deze groep van ongeveer 20 mensen en voornamelijk bestaande uit middenstanders (dus behorende tot de groep kleine burgerij) meldde zich aan bij Concordia, omdat de andere bestaande voetbalclubs merendeels bestonden uit arbeiders (dus behorende tot de groep volksklasse). Helaas (?) komt men niet door de ballotage van Concordia omdat ze niet van academisch niveau zijn. Hierop besluit men tot het oprichten van een vriendenclub, het latere DVC.

In de periode 1908 tot 1915 maakt DVC een beperkte groei mee. In 1918 was er sprake van een precaire financiële situatie waardoor er sprake was van het opheffen van DVC als zelfstandige vereniging.  Ook in de periode erna – tot ongeveer 1950 - wordt het bestaan van DVC meer gekenmerkt door handhaven dan door groei. Dit mede veroorzaakt door de crisis in de jaren ’30 en de Tweede Wereldoorlog. De periode tussen 1950 en het milleneum kent ups en downs, een aantal verhuizingen en een fusie met BEC in 1999. DVC zal als naam blijven bestaan en spelen met de clubkleuren van BEC. DVC verhuist naar de locatie van BEC die daarvoor geheel verbouwd en uitgebreid zal worden. Het nieuwe milleneum is de periode gekenmerkt door een sterke groei van DVC. Mede door de gunstige ligging van DVC ten opzichte van de nieuwbouwwijk Ypenburg is DVC uitgegroeid tot vereniging van bijna 500 leden.

Dit brengt me bij het laatste deel van deze jubileumtoespraak: de maatschappelijk uitdagingen waarvoor we nu staan. . Het jaar 2018 is – hoewel we ons pas in maart bevinden – een interessant jaar. Het is het jaar waarin we officieel de economische crisis te boven zijn dat ontstaan is als gevolg van de grote schuldenposities van de Zuid-Europese landen en de riskante beleggingsproducten van de banken in 2008. Gelukkig heeft de economische crisis DVC als vereniging niet geraakt. Het aantal leden is sinds 2008 gestegen. Wel heeft het impact gehad op het aantal sponsoren dat helaas hun sponsorschap – al dan niet door  faillissement – heeft moeten beëindigen.

De maatschappij anno 2018 laat zich kenmerken door een aantal maatschappelijke ontwikkelingen of invloeden die van invloed zijn op het functioneren van de mens in de huidige maatschappij. Ik noem een aantal zaken: technologie, globalisering, vergrijzing en ontgroening, verkleuring en individualisering. Laat ik eens bij technologie beginnen. Technologie en in het bijzonder robotisering, is een proces waardoor de komende jaren een groot aantal banen gaat verdwijnen. Dit raakt voornamelijk de middenklasse, ofwel de kleine burgerij zoals genoemd eerder in mijn toespraak en de traditionele doelgroep van onze vereniging. Hoe dit zal uitpakken voor onze leden en vereniging in de toekomst is onduidelijk. Wellicht zal deze groep verdwijnen en er meer sprake zijn van een tweedeling in een volksklasse gericht op praktische vaardigheden en een groep gegoede burgerij gericht op het kenniswerken. Door de sterke groei van de laatste jaren, de fusie met BEC is het profiel van DVC toch al wat verwaterd en is DVC niet meer afhankelijk van de kleine burgerij die bij Concordia niet terecht kunnen.

Laat ik nu globalisering en verkleuring als 1 thema behandelen. Mede door de globalisering, maar ook door de grote vluchtelingenstromen in de afgelopen jaren is het percentage allochtonen van de bevolking stegen van 16% in 1997 naar 22% in 2017. In de verstedelijkte gebieden, waar 20% van de bevolking woont, is ruim één op de vier inwoners van niet-westerse herkomst. In de drie grote steden is dat zelfs één op de drie inwoners. Dit zien wij deels ook terug in ons ledenbestand. Mede door een uitzending van Voetbal Inside is dit thema binnen het voetbal nadrukkelijk aan de orde gesteld. Discussie hierover lopen hoog op en het laatste woord is hierover nog niet gezegd.

Vergrijzing en ontgroening zijn nadrukkelijk thema’s voor elke vereniging in de komende jaren. Door de ligging ten opzichte van de kinderrijke wijk Ypenburg is er voor DVC nog geen directe aanleiding om zich hierover zorgen te maken. Echter Ypenburg verandert in demografische zin en zal dit probleem zich dus in de toekomst nadrukkelijker manifesteren. Een vraag die zich dan aandient is dan bijvoorbeeld: “Hoe houden we ouderen verbonden aan de onze vereniging?”.  In het verlengde hiervan ligt de discussie over de individualisering van onze maatschappij. Onze vrijwilligers hebben een relatief hoge leeftijd en zijn veelal opgeroeid met de gedachte: “Wat kan ik voor de club betekenen?”. De jongeren zijn meer opgeroeid met de gedachte van: “Wat kan de club voor mij betekenen”.  Natuurlijk is dit wat gechargeerd maar in de kern bevat het wel degelijk een aantal waarheden. Het dus ook zaak om de jongeren voor de club te behouden. De jeugd is de toekomst ten slotte.

Dit brengt mij aan het einde van mijn veel te lange toespraak. Ik wil u hartelijk danken voor aandacht en u uitnodigen voor de receptie ter ere van het 110 jarig bestaan van onze mooie vereniging. Voordat ik afscheid van u neem wil ik de aanwezige vrijwilligers bedanken die vandaag voor en achter de bar staan om ons te voorzien van de nodige drankjes en hapjes.

Dank voor uw aandacht.